Agricultural University of Iceland - Hvanneyri, IS - 311 Borgarnes - tel.: 433 5000 fax: 433 5001 - mail: lbhi@lbhi.is

 

 
Bútækni
- Sértækar greinar
- Rekstur - Stjórnun
- Tölvunotkun við bústörf
- Traktor - gagnasafn
Tilvísanir
Leiðbeiningar
Rannsóknir
Gagnleg vefföng
Sérvefir
Erlend samskipti

 

 
Innri vefur

 
 
Póstur á vefstjóra

Yfirlit búvélaprófana árið 1996

LELY - áburðardreifari

Skýrsla nr. 668

Gerð: Lely L 1500. Framleiðandi: Lely Industries NV, Hollandi. Innflytjandi: Atlas hf., Reykjavík.

YFIRLIT

Lely L1500 áburðardreifarinn var reyndur af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996, og notaður við dreifingu á um 24,5 tonnum af áburði, auk þess sem gerðar voru mælingar á dreifieiginleikum hans.

Lely L1500 er þyrildreifari með eina dreifiskífu sem knúin er frá aflúttaki. Dreifarinn er tengdur á þrítengi dráttarvélar. Hann rúmar um 740 kg af áburði og sjálfur vegur hann 200 kg. Hann rýrir nokkuð framþunga lítilla og meðalstórra dráttarvéla svo að nauðsynlegt getur verið að þyngja þær að framan. Dreifarinn er lágbyggður og með nokkuð víðum áburðargeymi. Hleðsla hans er því tiltölulega auðveld. Dreifarinn getur dreift nokkuð jafnt ef 10-12 m bil er á milli umferða en það er þó háð hliðar- og magnstillingum dreifarans. Hann dreifir þó að jafnaði heldur meira til hægri en til vinstri. Nokkur ókostur er að ekki er hægt að dreifa sem svarar fullum túnskammti við mestu vinnslubreidd og ökuhraða.

Dagleg hirðing dreifarans er auðveld, m.a. vegna þess hve auðvelt er að velta áburðargeymi frá þegar dreifarinn er tengdur og þegar komast þarf að dreifibúnaði til þrifa. Dreifibúnaðurinn er úr ryðfríu efni. Mikilvægt er að dreifiskífan sé í réttri hæð og sem næst lárétt, og einnig að hraði aflúttaks sé hæfilegur. Dreifarinn virðist vera vandlega gerður og engar bilanir urðu á reynslutímanum.


BALLO-DAN - heymatari

Skýrsla nr. 669

Gerð: Ballo Dan TS Framleiðandi: Doublet Record Trading, Danmörku. Innflytjandi: Vélar og Þjónusta hf.

YFIRLIT

Ballo Dan TS heymatari fyrir heyrúllur var reyndur af Bútæknideild Rannsóknastofnun landbúnaðarins sumarið 1995 og veturinn 1996 og notaður alls við mötun á um 280 heyrúllum bæði við hirðingu og gjafir.

Matarinn er ætlaður til að mata hey úr heyrúllum af breytilegri stærð og á ólíku þurrkstigi. Honum er ætlað að vinna staðbundið til dreifingar á heyfóðri úr heyrúllum í flutningatæki eða á færiband. Hann er knúinn með einfasa rafmótor og vegur um 590 kg. Ekki er hægt að stjórna hraða á mötunarbandi en hafa má nokkur áhrif á mötunarhraða með hallastillingu á bakhlið tækisins. Matarinn rífur heyið úr böggunum og skilar því í nokkuð samfelldan heystreng hvort heldur í fóðurvagn eða annað flutningatæki t.d.blásara við hirðingu á þurrheyi. Mælingar voru gerðar á afköstum matarans og voru þau á bilinu 4-10 rúllubaggar á klst allt háð aðstæðum og þurrkstigi rúllanna. Þau afköst samsvara oft um 1,3-3,5 tonnum af þurrheyi á klst. Athuganir á vinnu við gjafir í gripahúsum sýndu 20% styttri tíma við gjafir en að skera rúllurnar og moka í fóðurvagn. Til að koma mataranum við í gripahúsum þarf gott rými þar sem sjálft tækið þarf um 6 m². Ef færa á baggana í tækið með dráttarvél þarf burðarþol gólfa að vera mikið. Þegar unnið er við heymokstur nálægt mataranum t.d. mötun í vagn eða heyblásara þarf að gæta sérstakrar varúðar með tilliti til slysahættu og nauðsynlegt er að hafa öryggistreng á tækinu. Matarinn er traustlega smíðaður og ekki var vart neinna bilana á reynslutímanum.


SLAM - heyþyrla

Skýrsla nr. 670

Gerð: Slam GTH-540. Framleiðandi: Farm machinery Industries, Ítalíu. Innflytjandi: Garðar Skaptason & Co Reykjavík.

YFIRLIT

Heyþyrlan Slam GTH-450 var reynd af Rannsóknastofnun landbúnaðarins Bútæknideild, sumarið 1996 og notuð alls í 20 klst . Reynslutíminn er óvenju skammur vegna þess hve seint þyrlan kom til prófunar en við skýrslugerð er einnig stuðst við reynslu nokkurra bænda af vélum sömu tegundar.

Heyþyrlan er tengd á þrítengi dráttarvélar og drifin frá aflúttaki hennar. Hún vegur 430 kg. Í flutningsstöðu er ytri stjörnunum lyft upp í lóðrétta stöðu með vökvatjökkum. Hæfni heyþyrlunnar til heysnúnings reyndist góð og ójöfnum lands fylgir hún vel. Vinnslubreidd vélarinnar er allt að 6,0 m og afköst við heysnúning reyndust að jafnaði 4,8 ha/klst. en mest um 6,2 ha/klst. Heymúgum dreifir vélin í 6-7 m breiðan samfelldan flekk en í stöku tilvikum bar á röst við ytri landhjól vegna frákasts frá miðstjörnum. Á fljótlegan hátt má breyta afstöðu landhjóla til að skekkja vélina miðað við stefnu dráttarvélar til að hindra hliðarkast heysins t.d. meðfram skurðbökkum og girðingum en jafnframt til að kasta heyinu inn á spildur. Liðir í beislisbúnaði vélarinnar auðvelda vinnu með henni í beygjum en þeir læsast sjálfkrafa þegar vélinni er lyft. Aflþörf heyþyrlunnar á tengidrifi má ætla að sé um 20 kW (30 hö). Vélin er venju fremur létt og lipur í notkun og má því ætla að aka megi af öryggi með vélina í flutningsstöðu ef lágmarksstærð (þyngd) dráttarvélar er frá um 35 kW (um 48 hö) en ef þörf krefur verður að nota viðeigandi þyngingu til að uppfylla kröfur um þungahlutföll dráttarvéla. Þótt heyþyrlan sé léttbyggð virðist hún nægilega traust og á reynslutímanum varð einungis vart smávægilegra bilana.


SIP - stjörnumúgavél

Skýrsla nr. 671

Gerð: SIP STAR,360 (350 og 340). Framleiðandi: Strojna Industrija, Slóveníu. Innflytjandi: Áræði ehf. Reykjavík.

YFIRLIT

SIP STAR 360 stjörnumúgavélin var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996 og notuð alls í 29 klst.

Stjörnumúgavélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og knúin frá aflúttaki. Hún vegur um 476 kg. Múgavélin reyndist raka vel og skilja eftir litla dreif við algengar aðstæður. Mælingar sýndu að dreifarmagn í rakstrarfari er að jafnaði innan við 100 kg þe./ha við ökuhraðann 6,8-11,3 km/klst á forþurrkuðu heyi. Á sléttu landi má þó aka nokkru hraðar og halda viðunandi rakstrargæðum og af sjónmati að dæma rakar vélin tiltölulega vel niðurbörðu og blautu heyi. Við allar algengar aðstæður reyndist vélin fylgja vel ójöfnum á yfirborði landsins einkum vegna þess að hún er með veltiöxlum og fjórum landhjólum. Hún getur rakað frá girðingum og skurðbökkum. Liður í beisli vélarinnar gefur svigrúm til að vinna með vélinni í beygjum. Rakstrarfar vélarinnar er aðeins breytilegt eftir aðstæðum en oft um 2,7 m að breidd. Hæfilegur ökuhraði er nokkuð breytilegur en oft um 8-12 km/klst. og afköst að jafnaði um 2,3 ha/klst. Vélin rýrir framþunga meðalstórra dráttarvéla nokkuð í flutningsstöðu og getur þurft að þyngja þær til að uppfylla ákvæði um þungahlutföll svo sem algengt er um lyftutengdar múgavélar. Múgavélin er lipur í tengingu og notkun. Splittfestingar á rakstrarörmum vélarinnar eru mjög liprar og fljótlegt að færa þá á standa sem eru ofan á vélinni til að minnka breidd hennar í flutningsstöðu. Múgavélin virðist traustlega byggð og engar bilanir komu fram né óeðlilegt slit á reynslutímanum.


SIP- sláttuvél

Skýrsla nr. 672

Gerð: SIP ROTO 215 D. Framleiðandi: Strojna Industrija, Slóviníu. Innflytjandi: Áræði ehf, Reykjavík.

YFIRLIT

Sláttuvélin SIP ROTO 215D var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996. Hún var notuð alls í 52 klst.

Sláttuvélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og lyft í flutningsstöðu lóðrétt hægra megin aftan við dráttarvél. Hún vegur 470 kg. Sláttuvélin reyndist að jafnaði slá hreint og jafnt, og við mælingar var stubbhæð í sláttufari að meðaltali 44 mm og fráviksstuðull um 40% við ökuhraða á bilinu 6,0-16,7 km/klst. Sláttunánd er stillt með lengd yfirtengis. Sláttubúnaður vélarinnar fylgdi vel ójöfnum landsins. Drifbúnaður í skífubakka er um innstu skífu og því er ekki meiður á innanverðum bakkanum sem telst nokkur kostur. Vinnslubreidd vélarinnar er 2,15 m.

Ætla verður að lágmarki 38 kW (52 hö) dráttarvél fyrir sláttuvélina til að fullnýta afkastagetu hennar. Vélin er tiltölulega lipur í vinnu og þyngd hennar ætti ekki að raska þungahlutföllum meðalstórra dráttarvéla í flutningi ef henni er ekki lyft ógætilega hátt. Hnífaslit á reynslutímanum var töluvert en innan eðlilegra marka. Til að lyfta vélinni við vinnu á spildum verður bæði að lyfta vökvatjakk og beislisbúnaði ef sláttubakki á að lyftast jafnt. Öryggislás fyrir flutningsstöðu er ekki hægt að stjórna úr ekilssæti. Hlífðardúkar vélarinnar eru fremur vel úr garði gerðir en burðargrind þeirra getur þurft að lyfta upp og aftur í flutningi til að hún rekist ekki í hjól dráttarvélar. Dagleg umhirða er fljótleg og í skífubakka er þykkfljótandi smurfeiti. Í lok reynslutímans var ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni og engar meiri háttar bilanir komu fram á reynslutímanum. Sláttuvélin virðist vera traustbyggð og vönduð að allri gerð.


Dowdeswell - rúllupökkunarvél

Skýrsla nr. 673

Gerð: Dowdeswell 840 (Volac). Framleiðandi: Dowdeswell Engineering Co. Ltd. Englandi. Innflytjandi: Þór h.f., Reykjavík.

YFIRLIT

Dowdeswell 840 rúllupökkunarvélin var prófuð af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996. Var hún notuð alls við pökkun á 660 böggum. Vélin var reynd bæði á fyrri og seinni slætti, og auk þess við grænfóðurbagga.

Pökkunarvélin er ætluð til að pakka rúlluböggum af öllum algengum stærðum inn í plastfilmu. Hún er dragtengd, knúin af vökvakerfi dráttarvélar og vegur um 1.790 kg. Vélin er með lyftubúnaði sem tekur baggana upp af jafnsléttu upp á pökkunarborð. Á borðinu er bagganum snúið og velt um leið og má þannig stjórna þéttleika vafninga. Jafnframt er búnaður til að stjórna strekkingu á filmunni en strekkibúnaðurinn er bæði fyrir 50 og 75 cm breiðar plastfilmur. Þegar bagginn er fullpakkaður stöðvast pallurinn í sturtustöðu og er bagganum velt aftur að fallpalli. Með pallinum má láta baggann falla hægt niður á jörðu. Vélin er með tölvustýringu sem getur stjórnað öllum aðgerðum varðandi pökkun en einnig má nota handvirkan búnað sem byggður er í sömu einingu. Þá er vélin með sjálfvirkum skurðarbúnaði fyrir plastfilmuna. Afköst vélarinnar eru breytileg eftir aðstæðum, svo sem vafningafjölda og baggastærð. Mælingarnar sem gerðar voru sýndu að nettóafköst voru oft um 40 baggar á klst þegar pakkað var sexfalt með 75 cm plastfilmu. Ætla má að 30 kW (41 hö) sé lágmarksstærð dráttarvéla fyrir pökkunarvélina og að vökvaflæði þurfi að vera 25-30 l/mín. Við fjórfalda pökkun er filmunotkun um 0,9-1,0 kg á bagga (þvermál 1,2 m) eða sem svarar 70-80 m af 75 cm breiðri filmu á hvern bagga en er eðlilega háð filmustrekkingu og baggastærð. Vélin er á mjög belgmiklum hjólbörðum til að bera hana við allar algengar aðstæður. Fallbretti er á vélinni til að hlífa böggunum en það er verulegur kostur. Pökkunarborðið er vel opið gagnvart heyslæðingi úr böggunum þannig að hann veldur sjaldan töfum. Á reynslutímanum var settur nýr og endurbættur filmustrekkibúnaður á vélina og jafnframt endurnýjaður ás í skurðbúnaði þar sem hann vann ekki eðlilega. Ekki var unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni og engar meiri háttar bilanir komu fram á reynslutímanum. Vélin er fremur efnismikil, traustlega smíðuð og dagleg hirðing einföld.


VERMEER - rúllubindivél

Skýrsla nr. 674

Gerð: Vermeer 504 IS. Framleiðandi: Vermeer Manufacturing Company Iowa USA. Innflytjandi: Búvélar hf. Reykjavík.

YFIRLIT

Vermeer 504 IS er rúllubindivél með breytilega baggastærð þ.e.a.s. fastkjarnavél. Hún var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996. Við prófun vélarinnar voru bundnir 850 baggar.

Bindivélin er dragtengd, knúin frá vinnudrifi dráttarvélar og vökvakerfi. Hún vegur 1940 kg. Hún tekur hey á öllum þurrkstigum upp úr görðum eða sláttumúgum og forþurrkað grænfóður og vefur í þétta, sívalningslaga bagga. Þeir eru 1,2 m breiðir og allt að 1,5 m í þvermál, þannig að rúmmál þeirra getur orðið um 2,1 m3. Þyngd bagga er eðlilega breytileg eftir stærð en einnig eftir þurrkstigi og þjöppun vélarinnar. Gerðar voru ítarlegar mælingar á rúmþyngd (kg þe/m3) heysins með ólíku þurrefnisinnihaldi og kom ekki fram raunhæft samhengi þar á milli. Að meðaltali mældist þyngdin 138 kg þe/m3 með staðafráviki um 17,3 kg. Með algenga baggastærð og þurrkstig um 50% mældist rúmþyngdin mest 171 kg og minnst 112 kg. Þessar niðurstöður sýna minni þjöppun en fyrri mælingar á vél sömu gerðar en þess ber að geta að á henni var aukabúnaður sem strekkti aukalega á beltunum með vökvaþrýstingi frá dráttarvél. Afköst mældust mest nettó um 40 baggar á klst. Til að áætla raunveruleg afköst má bæta a.m.k. 15% við þennan tíma vegna aksturs milli múga og smávægilegra tafa. Því er hér reiknað með um 2,0 mín/bagga og raunveruleg afköst eru þá 30 baggar á klst. Þegar afkastamælingar voru gerðar var þurrefni heysins á bilinu 30-60%. Ef um 220 kg þurrefnis eru í hverjum bagga má ætla að afköst um 6,6 tonn þurrefnis á klst. Vélin er lipur í notkun og vinnur vel við venjulegar aðstæður. Í mjög blautu grænfóðri (14% þe) voru erfiðleikar á að nota hana . Aflþörf vélarinnar á tengidrifi er um 30 kW (41 hö). Ef nýta á afköst og þjöppunargetu vélarinnar til fulls verður því að ætla henni 40-50 kW dráttarvél (60-70 hö). Á reynslutímanum var skipt um annað hliðarbeltið vegna þess að það leitaði til annarrar hliðarinnar. Nokkrum sinnum kom fyrir að snúningur beltanna fór úr skorðum , einkum í upphafi mötunar. Endurnýja þurfti beltalása og fylgjast þarf mjög vel með afskröpurum á drifvölsum. Til bóta væri ef sópvindan væri með vökvalyftu og landhjólum. Aðeins bar á að beltin væru farin að láta á sjá á hliðunum í lok reynslutímans. Engar meiri háttar bilanir komu fram og vélin virðist að öðru leyti traustbyggð og vönduð.


KRONE - sláttuvél

Skýrsla nr. 675

Gerð:Krone AM 243S. Framleiðandi: Bernhard Krone Gmbh, Þýskalandi. Innflytjandi: Vélar og þjónusta hf, Reykjavík.

YFIRLIT

Sláttuþyrlan Krone AM 243S með reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996 og notuð alls um 42 klst. Hún er tengd á þrítengi dráttarvélar og lyft upp í flutningsstöðu með vökvaafli til hliðar við dráttarvél. Þyngd hennar er um 550 kg. Sláttuþyrlan reyndist að jafnaði slá hreint og jafnt og var stubblengd í sláttufari að meðaltali um 57 mm með frávikshlutfall um 37% við ökuhraðann 6,0 - 16,7 km/klst. Hægt er að hafa áhrif á sláttunánd með því að stilla lengd yfirtengis og steypa vélinni mismikið. Sláttubúnaður vélarinnar fylgdi vel ójöfnum landsins þrátt fyrir mikla vinnslubreidd. Vinnslubreidd sláttuþyrlunnar er 2,4 m. Ætla verður a.m.k. 46 kW (63 hö) dráttarvél fyrir þyrluna til að nýta afkastagetu hennar. Sláttuþyrlan er tiltölulega lipur í stjórnun og unnt að lyfta henni með einu handtaki í stöðustillingu við milliakstur eins og við spilduenda. Þyngd hennar getur í flutningi raskað þungahlutföllum meðalstórra dráttarvéla einkum ef henni er lyft mjög hátt í flutningsstöðu. Mikilvægt er að nota rétta hnífagerð í vélina því aðrar gerðir frá sama framleiðanda geta valdið skemmdum á vélinni. Með viðeigandi hnífum var ending þeirra innan eðlilegra marka. Hlífðardúkar vélarinnar eru vel úr garði gerðir svo og múgfjöl. Dagleg umhirða er fljótleg og aðgengilegt að komast að sláttubakka. Í lok reynslutímans var ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni og engar meiriháttar bilanir komu fram á reynslutímanum. Sláttuþyrlan virðist vera traustbyggð og vönduð að allri gerð.


PÖTTINGER - sláttuvél

Skýrsla nr. 676

Gerð: Cat disc 29 Framleiðandi: Alois Pöttinger Maachinenfabrik GmbH. Innflytjandi: Bújöfur hf. Reykjavík.

YFIRLIT

Sláttuvélin Pöttinger Cat disc 29 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996. Hún var notuð alls í 34 klst.

Sláttuvélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og lyft í flutningsstöðu lóðrétt hægra megin aftan við dráttarvél. Hún vegur 560 kg. Sláttuvélin reyndist að jafnaði slá hreint og jafnt og var stubbhæð í sláttufari að meðaltali 53 mm og fráviksstuðull 37% við ökuhraða á bilinu 6,0-16,7 km/klst í fyrri slætti, en 51 mm með fráviksstuðul 41% í seinni slætti.. Sláttunánd er stillt með lengd yfirtengis. Sláttubúnaður vélarinnar fylgdi vel ójöfnum landsins. Vinnslubreidd vélarinnar er 2,8 m. Ætla verður að lágmarki 50 kW (68 hö) dráttarvél fyrir sláttuvélina til að fullnýta afkastagetu hennar. Aðeins bar á að reimdrif í aflfærslu gæfi eftir við mesta álag. Þrátt fyrir fremur mikla vinnslubreidd lætur vélin tiltölulega vel að stjórn og þyngd hennar ætti ekki að raska þungahlutföllum meðalstórra dráttarvéla í flutningi sé lyftihæðin hæfileg. Hlífðardúkar vélarinnar eru léttir og hættir til að leggjast undan vindi og er þá sláttubúnaður óvarinn. Dagleg umhirða er fljótleg. Í lok reynslutímans var ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni og aðeins einn sláttuhnífur brotnaði. Engar bilanir komu fram á reynslutímanum. Vélin virðist vera traustbyggð og vönduð að allri gerð.


KUHN - stjörnumúgavél

Skýrsla nr. 677

Gerð: Kuhn, GA 402. Framleiðandi: Kuhn S.A. Saverne Cedex Frakklandi. Innflytjandi: Ingvar Helgason hf. Reykjavík.

YFIRLIT

Kuhn GA 402 stjörnumúgavélin var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1996 og notuð alls í um 47 klst.

Stjörnumúgavélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og knúin frá aflúttaki. Hún vegur um 370 kg. Múgavélin reyndist raka vel og skilja eftir litla dreif við algengar aðstæður. Dreifarmagn í rakstrarfari mældist að jafnaði 100-130 kg þe./ha við ökuhraðann 6,8-11,3 km/klst., en við bestu aðstæður má gera ráð fyrir minna dreifarmagni. Af sjónmati að dæma rakar vélin tiltölulega vel einnig við erfið skilyrði. Þrátt fyrir all mikla vinnslubreidd reyndist vélin fylgja vel ójöfnum á yfirborði landsins. Hún getur rakað frá girðingum og skurðbökkum. Liður í beisli vélarinnar gefur svigrúm til að vinna með vélinni í beygjum er nemur 30°. Rakstrarfar vélarinnar er allt að 2,8 m að breidd. Hæfilegur ökuhraði er breytilegur en er oft um 8-12 km/klst. og afköst að jafnaði um 2,3 ha/klst en mestur um 2,8. Vélin rýrir framþunga meðalstórra dráttarvéla mun minna en einnar stjörnu vélar af sambærilegri stærð vegna þess að þungamiðjan er mun nær dráttarvél. Þó getur þurft að þyngja þær til að uppfylla ákvæði um þungahlutföll á minni dráttarvélum. Múgavélin er lipur í tengingu og notkun og svigrúm til hæðarstillinga á stjörnum er innan víðra marka. Vélin virðist traustlega byggð, bilanir komu ekki fram og ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á henni í lok reynslutímans.


PEL - spennugjafi

Skýrsla nr. 678

Gerð: Pel PE 43 DM. Framleiðandi: Pel Industries Ltd., Nýja - Sjálandi. Innflytjandi: Globus-Vélaver, Reykjavík.

YFIRLIT

Pel PE 43 DM spennugjafinn var tekinn til prófunar vorið 1996 og gerðar mælingar á ýmsum eiginleikum hans.

Spennugjafinn er ætlaður til að gefa háspennuslög með reglulegu millibili inn á rafgirðingar. Hann er gerður fyrir 12V rafgeymi, og hefur tvö úttök. Mælingar voru gerðar á átta raffræðilegum eiginleikum sem segja til um getu spennugjafans til að rafmagna rafgirðingar og koma til móts við breytilegt álag.

Helstu niðurstöður eru þær að spennugjafinn gefur frá sér 1,63 J af orku, sem er 81,5% af þeirri orku sem honum er ætlað að gera samkvæmt upplýsingum framleiðanda. Hámarksspennan er hæst meðan álag er minnst en lækkar svo við aukið álag og má skýra sambandið með þriðju gráðu jöfnu. Samkvæmt henni er spennan 2 kV við 79 og 3 kV við 172. Ætla má því spennugjafinn geti haldið nægilega hárri spennu á nokkuð löngum girðingum, jafnvel 5-6 km af fimm strengja girðingum séu þær í sæmilegu lagi, og viðnámið ekki minna en um 180. Slaglengdin er nálægt 0,8 ms og nokkuð stöðug óháð viðnámi. Bil á milli slaga alveg óbreytt þó að álagið breytist þ.e. 1,21 sek sem þýðir að fjöldi slaga á mínútu er u.þ.b. 50. Hámarksstraumurinn vex jafnt og þétt þar sem spennan fellur hlutfallslega hægar er viðnámið lækkar og sömu sögu er að segja um meðalstrauminn í hverju slagi. Hleðslan sem vex nokkuð jafnt með minnkandi viðnámi fellur við mjög lágt viðnám. Straumhleðslan "Fibrillation energy" vex mjög ört með auknu álagi þ.e. minna viðnámi sem bendir til þess að öryggi í hverju slagi er mjög mikið.


GALLAGHER - spennugjafi

Skýrsla nr. 679

Gerð: Gallagher B-250. Framleiðandi: Gallagher Electronics Ltd., Nýja - Sjálandi. Innflytjandi: Kaupfélag Skagfirðinga, Sauðárkróki.

YFIRLIT

Gallagher B-250 spennugjafinn var tekinn til prófunar vorið 1996 og gerðar mælingar á ýmsum eiginleikum hans.

Spennugjafinn er ætlaður til að gefa háspennuslög með reglulegu millibili inn á rafgirðingar. Hann er gerður fyrir 12V rafgeymi, og hefur tvö úttök. Mælingar voru gerðar á átta raffræðilegum eiginleikum sem segja til um getu spennugjafans til að rafmagna rafgirðingar og koma til móts við breytilegt álag.

Helstu niðurstöður eru þær að spennugjafinn gefur frá sér 1,9 J af orku, sem er 95% af þeirri orku sem honum er ætlað að gera samkvæmt upplýsingum framleiðanda. Hámarksspennan er hæst meðan álag er minnst en lækkar svo við aukið álag og má skýra sambandið með þriðju gráðu jöfnu. Samkvæmt henni er spennan 2,6 kV við 200 og 1,5 kV við 100. Ætla má því spennugjafinn geti haldið nægilega hárri spennu á nokkuð löngum girðingum, jafnvel 5-6 km af fimm strengja girðingum séu þær í sæmilegu lagi, og viðnámið ekki minna en um 180. Slaglengdin er oft um 0,6 ms og nokkuð breytilegt háð viðnámi. Bil á milli slaga alveg óbreytt þó að álagið breytist þ.e. 1,2 sek sem þýðir að fjöldi slaga á mínútu er u.þ.b. 50. Hámarksstraumurinn vex jafnt og þétt þar sem spennan fellur hlutfallslega hægar er viðnámið lækkar og sömu sögu er að segja um meðalstrauminn í hverju slagi. Hleðslan sem vex nokkuð jafnt með minnkandi viðnámi. Straumhleðslan "Fibrillation energy" vex mjög ört með auknu álagi þ.e. minna viðnámi sem bendir til þess að öryggi í hverju slagi er mjög mikið.


HOTLINE - spennugjafi

Skýrsla nr. 680

Gerð: Hotline P500 Falcon. Framleiðandi: A.E.C. Electric Fencing Ltd., Englandi. Innflytjandi: Mjólkurfélag Reykjavíkur, Reykjavík.

YFIRLIT

Hotline P500 Falkon spennugjafinn var tekinn til prófunar vorið 1996 og gerðar mælingar á ýmsum eiginleikum hans.

Spennugjafinn er ætlaður til að gefa háspennuslög með reglulegu millibili inn á rafgirðingar. Hann er gerður fyrir 12V rafgeymi, og hefur tvö úttök. Mælingar voru gerðar á átta raffræðilegum eiginleikum sem segja til um getu spennugjafans til að rafmagna rafgirðingar og koma til móts við breytilegt álag.

Helstu niðurstöður eru þær að spennugjafinn gefur frá sér 1,3 J af orku, en ekki er gefið upp frá framleiðanda hver hámarksorkan á að vera. Hámarksspennan er hæst meðan álag er minnst en lækkar svo við aukið álag og má skýra sambandið með þriðju gráðu jöfnu. Samkvæmt henni er spennan 2 kV við 151 og 3 kV við 258 á kraftmeira úttakinu, en 2 kV við 195 og 3 kV við 355 á kraftminna úttakinu. Ætla má því spennugjafinn geti haldið nægilega hárri spennu á nokkuð löngum girðingum, jafnvel 4-5 km af fimm strengja girðingum séu þær í sæmilegu lagi, og viðnámið ekki minna en um 190. Slaglengdin er nálægt 0,15 ms og nokkuð óstöðug. Bil á milli slaga er að mestu óbreytt þó að álagið breytist þ.e. 1,1 sek sem þýðir að fjöldi slaga á mínútu er u.þ.b. 55. Undantekning er þó þegar stöðin er á álags. Hámarksstraumurinn vex jafnt og þétt þar sem spennan fellur hlutfallslega hægar er viðnámið lækkar og sömu sögu er að segja um meðalstrauminn í hverju slagi. Hleðslan vex nokkuð jafnt með minnkandi viðnámi. Straumhleðslan "Fibrillation energy" vex mjög ört með auknu álagi þ.e. minna viðnámi sem bendir til þess að öryggi í hverju slagi er mjög mikið.


ELECTRIC SHEPHERD - spennugjafi

Skýrsla nr. 681

Gerð: Electric Shepherd ESB 300. Framleiðandi: Electric Shepherd Products Ltd., Englandi. Innflytjandi: Vélar og Þjónusta, Reykjavík.

YFIRLIT

Electric Shepherd ESB 300 spennugjafinn var tekinn til prófunar vorið 1996 og gerðar mælingar á ýmsum eiginleikum hans.

Spennugjafinn er ætlaður til að gefa háspennuslög með reglulegu millibili inn á rafgirðingar. Hann er gerður fyrir 12V rafgeymi, og hefur tvö úttök. Mælingar voru gerðar á átta raffræðilegum eiginleikum sem segja til um getu spennugjafans til að rafmagna rafgirðingar og koma til móts við breytilegt álag.

Helstu niðurstöður eru þær að spennugjafinn gefur frá sér 1,7 J af orku, en ekki er gefið upp frá framleiðanda sú orka sem honum er ætlað að skila. Hámarksspennan er hæst meðan álag er minnst en lækkar svo við aukið álag og má skýra sambandið með þriðju gráðu jöfnu. Samkvæmt henni er spennan 2 kV við 106 og 3 kV við 195 á úttakinu með hærri tíðnina, en 2 kV við 108 og 3 kV við 199 á úttakinu með lægri tíðnina. Ætla má því spennugjafinn geti haldið nægilega hárri spennu á nokkuð löngum girðingum, jafnvel 5-6 km af fjölstrengja girðingum séu þær í góðu lagi, og viðnámið ekki minna en um 200. Slaglengdin er nokkuð óstöðug óháð viðnámi en t.d. við 500 um 1,6 ms. Bil á milli slaga helst nær alveg óbreytt þó að álagið breytist þ.e. 1,9 og 1,3 sek sem þýðir að fjöldi slaga á mínútu er u.þ.b. 32 og 45. Hámarksstraumurinn vex jafnt og þétt þar sem spennan fellur hlutfallslega hægar er viðnámið lækkar og sömu sögu er að segja um meðalstrauminn í hverju slagi. Hleðslan sem vex nokkuð jafnt með minnkandi viðnámi fellur við mjög lágt viðnám. Straumhleðslan "Fibrillation energy" vex mjög ört með auknu álagi þ.e. minna viðnámi sem bendir til þess að öryggi í hverju slagi er mjög mikið.


 

 Leit á vef
 

Búvélaprófanir

Yfirlit búvélaprófana 1968-1979

Yfirlit búvélaprófana 1968-1979

1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 1997 1998 1999 2003 2004 2005

 

Flýtikrækjur

landbunadur.is
Rit LbhÍ
Vefpóstur LbhÍ