Yfirlit búvélaprófana árið 1992
TRIMA – lyftuvog
Skýrsla nr. 625
Gerð: TRIMA/Weighlog 2. Framleiðandi: RDS Technology Ltd, Bretlandi. Innflytjandi: Jötunn hf, Reykjavík.
YFIRLIT
Vogin Weighlog 2 var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1991, einkum til vigtunar á rúlluböggum.
Vogin er alhliða vog fyrir vökvalyftur, en var eingöngu prófuð á ámoksturstækjum af gerðinni Trima 1690. Búnaðurinn mælir þrýsting í vökvakerfi dráttarvélarinnar þegar ámoksturstækin eru í tiltekinni hæð. Þyngdin er reiknuð út frá þrýstingnum og sýnd í talnaglugga inni í dráttarvélinni. Hægt er að láta vogina leggja saman þá byrði sem lyft er. Stilling á voginni er auðveld, en krefst aðgangs að réttri vog eða þekktri byrði. Leiðrétta má fyrir töru (núllstilling) þegar þörf krefur með einföldum hætti. Vogin býður upp á tvær vigtunaraðferðir, annars vegar að þunginn sé metinn meðan lyft er og hins vegar að lesið sé af með byrðina í kyrrstöðu. Fyrri aðferðin á við þau ámoksturstæki sem notuð voru og var notuð við prófanir.
Með vandvirkni má ætla að hægt sé að halda skekkju innan við 5%. Dráttarvélin verður þá að standa kyrr og á jafnsléttu. Snúningshraði vélar verður að vera sem næst því sem notaður var þegar vogin var stillt. Núllstilla þarf vogina alloft vegna breytinga sem verða á henni við notkun. Ef út af er brugðið með þessi atriði getur skekkja í mælingum orðið veruleg. Vigtun tefur vinnu með ámoksturstækjum umtalsvert ef hámarksnákvæmni á að nást.
KUHN – múgavél
Skýrsla nr. 626
Gerð: GA 381 GM. Framleiðandi: Kuhn S.A., Frakkland. Innflytjandi: Jötunn hf. Reykjavík.
YFIRLIT
Kuhn GA 381 GM stjörnumúgavélin var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1992 og notuð alls um 93 klst.
Stjörnumúgavélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og knúin frá aflúttaki. Hún vegur um 488 kg. Múgavélin reyndist raka vel og skilja eftir litla dreif við algengar aðstæður. Magn dreifa í rakstrarfari mældist að jafnaði um 100 kg þe./ha eða sem svarar 1,1 hb/ha við ökuhraða 5-10 km/klst. Við bestu aðstæður er dreifarmagnið um 50 kg þe./ha. Þrátt fyrir mikla vinnslubreidd reyndist vélin fylgja vel ójöfnum á yfirborði landsins. Hún getur rakað frá girðingum og skurðbökkum. Liður í beislisbúnaði vélarinnar gefur svigrúm til að vinna með vélinni í beygjum. Rakstrarfar vélarinnar er allt að 3,0 m að breidd. Hæfilegur ökuhraði var oftast um 8-12 km/klst. og afköst að jafnaði um 2,4 ha/klst. Vélin rýrir framþunga meðalstórra dráttarvéla umtalsvert og getur þurft að þyngja þær til að uppfylla ákvæði um þungahlutföll. Múgavélin er lipur í tengingu og notkun. Vélin virðist traustbyggð og bilanir voru engar á reynslutímabilinu.
WELGER – rúllubindivél
Skýrsla nr. 627
Gerð: Welger RP 200. Innflytjandi: Glóbus hf, Reykjavík. Framleiðandi: Welger, Þýskalandi.
YFIRLIT
Welger RP 200 er rúllubindivél með hnífabúnaði. Hún var reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins sumarið 1992. Við prófun vélarinnar voru bundnir 815 baggar og notkunartíminn var 59 klst.
Bindivélin er dragtengd, knúin frá vinnudrifi dráttarvélar. Hún vegur 2.470 kg. Hún tekur hey og grænfóður á öllum þurrkstigum upp úr múgum eða sláttuskárum og vefur í þétta, sívalningslaga bagga. Þeir eru 1,23 m breiðir og 1,29 m í þvermál. Rúmmál þeirra er 1,61 m3. Þyngd bagga er breytileg, einkum eftir þurrkstigi. Af nýlega slegnu grasi má reikna með 650-700 kg böggum, en 500 kg af forþurrkuðu heyi (50-60% þe.). Þetta svarar til 160-200 og 330 kg af fullþurru heyi. Afköst má ætla 24-28 bagga á klst. og mældust 7,0 tonn af þurrefni á klst. við bindingu á forþurrkuðu heyi. Þá er miðað við að bagginn sé vafinn í garn en á vélinni er einnig búnaður til að vefja hann í net. Sé hann notaður geta afköstin verið 30-32 baggar á klst. Nokkuð bar á festum við sópvindu við vissar aðstæður og garnbinding vann ekki alltaf af öryggi. Þótt vélin sé allstór er hún lipur í notkun. Til að nýta afkasta- og þjöppunargetu vélarinnar verður að ætla henni 60-70 kW dráttarvél (82-95 hö). Vélin virðist vel smíðuð og engar bilanir urðu á reynslutímanum. Að tilhlutan umboðs var snúningshraði sópvindu aukinn og álagsöryggi fyrir sópvindu og mötunarvals styrkt á reynslutímanum. Umsögn miðast við reynslu eftir þær breytingar.
KUHN – heyþyrla
Skýrsla nr. 628
Gerð: Kuhn GF 5000 M. Framleiðandi: Kuhn S.A., Frakkland. Innflytjandi: Jötunn hf. Reykjavík.
YFIRLIT
Heyþyrlan Kuhn GF 5000 M var reynd af Rannsóknastofnun landbúnaðarins, Bútæknideild, sumarið 1992 og notuð í alls um 50 klst. Heyþyrlan er tengd á þrítengi dráttarvélar og drifin frá aflúttaki hennar. Hún vegur um 490 kg. Í flutningsstöðu er ytri stjörnum sveiflað aftur og læst í þeirri stöðu. Hæfni heyþyrlunnar til heysnúnings reyndist góð og ójöfnum lands fylgir hún vel. Vinnslubreidd vélarinnar er allt að 5,0 m og afköst við heysnúning reyndust að jafnaði 4,2 ha/klst en mest um 6 ha/klst. Heymúgum dreifir vélin í um 7 m breiðan flekk. Með handstillingum á stefnu ökuhjóla má stilla heyþyrluna þannig að hún kasti heyinu nokkuð til hliðar, t. d. frá skurðbökkum og girðingum. Liður í beislisbúnaði vélarinnar auðveldar vinnu með henni í beygjum. Ætla má að lágmarksstærð dráttarvélar sé um 40 kW (54 hö) til að nýta afkastagetu vélarinnar og eins til að aka megi af öryggi með vélina í flutningsstöðu. Heyþyrlan er traustlega byggð og ekki var hægt að merkja óeðlilegt slit í lok reynslutímans. Engar bilanir komu fram.
DEUTZ-FAHR – heyþyrla
Skýrsla nr. 629
Gerð: KH 2.52 DNH (Hydro-Super). Framleiðandi: Deutz-Fahr, Þýskalandi.
Innflytjandi: Þór hf. Reykjavík.
YFIRLIT
Heyþyrlan Deutz-Fahr KH 2.52 DNH (Hydro-Super) var reynd af Rannsóknastofnun landbúnaðarins, Bútæknideild, sumarið 1992 og notuð alls um 54 klst.
Heyþyrlan er tengd á þrítengi dráttarvélar og drifin frá aflúttaki hennar. Hún vegur 500 kg. Í flutningsstöðu er ytri stjörnunum lyft upp í lóðrétta stöðu með vökvatjökkum. Hæfni heyþyrlunnar til heysnúnings reyndist góð og ójöfnum lands fylgir hún vel. Vinnslubreidd vélarinnar er allt að 5,0 m og afköst við heysnúning reyndust að jafnaði 4,4 ha/klst, en mest um 6,2 ha. Heymúgum dreifir vélin í u.þ.b. 5,4 m breiðan flekk. Á tiltölulega fljótlegan hátt má breyta stefnu ökuhjóla á heyþyrlunni þannig að hún kasti heyinu nokkuð til hliðar t.d. frá skurðbökkum og girðingum. Aflþörf heyþyrlunnar á tengidreifi er mest um 16 kW (22 hö) en til að aka megi með vélina af öryggi í flutningsstöðu verður að ætla lágmarksstærð dráttarvélar um 35 kW (48 hö). Heyþyrlan er traustbyggð og á reynslutímanum varð engra bilana vart.
ALFA-LAVAL – mykjudæla
Skýrsla nr. 630
Gerð: Alfa Laval TP 250-S. Framleiðandi: Alfa-Laval Nykøping, Svíþjóð. Innflytjandi: Globus hf, Reykjavík.
YFIRLIT
Alfa-Laval TP 250-S mykjudælan kom til prófunar í júní mánuði 1992. Dælan var notuð alls í 68 klst, þar af til áfyllingar í tanka um 675 tonn. Við skýrslugerð er að hluta stuðst við prófun frá Noregi (ITF) á sömu gerð af dælu.
Dælan er miðflóttaaflsdæla tengd á þrítengi dráttarvélar og knúin frá aflúttaki. Hún vegur 500 kg. Hún er ætluð til dælingar á þynntum búfjáráburði hvort heldur er í flutningatæki eða til blöndunar í áburðargeymslum. Dælan er byggð til að vinna í hallandi stöðu sem nemur um 27° miðað venjulega lengd yfirtengis. Hallanum má breyta sem nemur færslu yfirtengis og hæðinni er nemur lyftisviði lyftiarma. Þessir stillimöguleikar gefa breytilega möguleika á dælingu um lúgur á áburðargeymslum án þess að hafa sérstaka dælubrunna. Það má í mörgum tilvikum koma henni að við losun úr fjárhúsum. Afköst hennar eru verulega háð þykkt áburðarins en voru allt að 6000 l á mín. við mjög lágt þurrefnisinnihald áburðarins og litla lyftihæð. Við algenga þykkt, um 8% þurrefni, voru afköst dælunnar oft um 2000 l/mín. Aflþörf dælunnar er breytileg eftir snúningshraða og mótstöðu og mældist að jafnaði um 33 kW (44,9 hö) en mest um 44,5 kW (55,1 hö). Álagsöryggi stöðvar dæluna ef fastir aðskotahlutir komast í inntaksop hennar og valda því ekki skemmdum. Í dæluhúsinu er búnaður til að saxa hey sem kann að berast að dælunni. Í lok reynslutímans brotnuðu tengsli milli efra drifhúss og dæluöxuls. Að öðru leyti var ekki hægt að merkja óeðlilegt slit á dælunni í lok reynslutímans. Hún er tiltölulega auðveld í meðförum og virðist traustbyggð.
NHK – pökkunarvél
Skýrsla nr. 631
Gerð: NHK 1600. Framleiðandi: NHK KESKUS OY, Finnlandi. Innflytjandi: Þór hf. Reykjavík.
YFIRLIT
NHK 1600 pökkunarvélin var prófuð af Bútæknideild Rannsóknastofnun landbúnaðarins sumarið 1992. Var hún notuð alls um 30 klst. við pökkun á um 415 rúllum.
Vélin er ætluð til pökkunar á rúlluböggum í plastfilmu. Hún er dragtengd og fær afl sitt frá vökvakerfi dráttarvélar. Þyngd vélarinnar er um 610 kg. Við hleðslu er tekið undir baggana með örmum aftan á pökkunarborði sem klemmdir eru saman með vökvastimplum um leið og þeir ganga undir baggann. Við pökkun gengur armur umhverfis baggann en á honum er filmurúlla ásamt strekkibúnað. Burðarkeflin eru knúin með vökvamótorum og milli þeirra eru tvö burðarbelti. Stjórna má skörun á plastfilmunni þreplaust með því að breyta vökvarennsli annarsvegar að velturúllum og hinsvegar að snúningsarmi. Að pökkun lokinni er bagganum velt aftur af vélinni. Skurðbúnaður rífur filmuna frá bagganum og heldur filmuendanum föstum. Pökkun bagganna getur því hafist hjálparlaust en ganga þarf frá filmuendum eftir pökkun. Öllum aðgerðum vélarinnar má stjórna úr ekilssæti. Afköst við pökkun eru eðlilega breytileg eftir aðstæðum en eru oft um 30 baggar á klst. miðað við pökkun á velli. Ætla má að lágmarksstærð dráttarvélar sé um 30 kW (41 hö) fyrir pökkunarvélina. Við fjórfalt filmulag var plastfilmunotkunin 0,9-1,0 kg á bagga (þvermál 1,2 m) eða sem svarar 70-80 m af filmu á hvern bagga. Fremur auðvelt er að ná böggunum inn á pökkunarborðið og skorðast þeir örugglega af. Aðeins í undantekningatilfellum settist hey fyrir á pökkunarborðið. Stjórnbúnað fyrir filmuskörun þarf að stilla af töluverðri nákvæmni og afstöðumerkingum á rennslilokum er ábótavant. Í lok reynslutímans var ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni og engar meiriháttar bilanir komu fram. Vélin er traustlega smíðuð og dagleg hirðing einföld 1).
SAMANBURÐUR Á ÁTTA RÚLLUBAGGAFILMUM
Skýrsla nr. 632
YFIRLIT
Gerðar voru samanburðarprófanir á átta rúllubaggafilmum:
* GLOBUS SUN FILM HVÍT
* GLOBUS SUN FILM SVÖRT
* NORSK KUNSTHORN & PLAST RUNDBALLEFOLIE HVÍT, SKÝRSLA NR. 1
* NORSK KUNSTHORN & PLAST RUNDBALLEFOLIE HVÍT, SKÝRSLA NR. 2
* ODEL SILAFLEX
* RANI WRAP SKÝRSLA NR. 1
* RANI WRAP SKÝRSLA NR. 2 1
* TENO SPIN BALEWRAP
Rúllubaggafilmur þurfa m. a. að hafa gott þol gagnvart "mekanisku" á lagi, þol gagnvart niðurbroti frá útfjólubláum geislum, lítið gegnndræpi súrefnis og góða loðhæfni.
Þykktin á öllum filmugerðum var gefin upp 0,025 mm en flestar reyndust hafa aðra meðalþykkt. Norsk Kunsthorn & Plast rúllubaggafilma var þykkust 0,028 mm. Rani Wrap Skýrsla nr. 1 og 2 höfðu minnstan breytileika í þykkt við mælingar á ýmsum stöðum á rúllunni.
Mælt eftir stöðlunum ASTM 882 hafði Odel Silaflex mestan togstyrkleika langsum eftir filmunni með 28,7 MPa og Rani Wrap Skýrsla nr. 2 minnstan togstyrkleika langsum með 14,3 MPa. Filmurnar lengdust frá 196 til 623% langsum. Á rúllupökkunarvélinni var lengingin við jafnt álag oft um kringum 100%.
Norsk Kunsthorn & Plast rúllubaggafilma hvít Skýrsla nr. 1 hafði mest slagþol mælt eftir stöðlunum ASTM D 1709 með F50-gildi upp á 186 g. Minnsta F50-gildið hafði Odel Silaflex með 72 g 1.
Með stunguþolsmælingum á rúllubaggafilmunum með skilgreindum nálaroddi sem var færður lóðrétt að límhlið á filmunni, hafði Norsk Kunstform & Plast rúllubaggafilma hvít Skýrsla nr. 1 mest stunguþol með 2,9 N og Globus Sun Film svört minnsta stunguþol með 2,0 N.
Mælt eftir stöðlunum DIN 53515 hafði Odel Silaflex þolmesta rifþol með 3,4 N þversum og Rani Wrap Skýrsla nr. 1 með minnsta stunguþol með 2,6 N. Langsum var rofþil mest hjá Odel Silaflex og Teno Spin Balewrap með 2,2 N og minnstur hjá Norsk Kunstform & Plast rúllubaggafilmu hvít Skýrsla nr. 2 með 1,4 N.
Rani Wrap Skýrsla nr. 2 myndaði filmuhimnu utan um baggann sem hafði besta eiginleika til að hindra loft í að sleppa út úr bagganum þegar dælt var í hann lofti eftir pökkun. Mikil mótstaða gegn loftstreymi gefur bendingar um að filman hafi góða loðhæfni. Minnst mótstaða gegn þrýstingi milli plastlaganna var hjá Odel Silaflex og Rani Wrap Skýrsla nr. 1. Norsk Kunsthorn & Plast rúllubaggafilma, hvít Skýrsla nr. 1 og Globus Sun Film, svört, höfðu ójafna loðhæfni.
Rúllubaggafilmur hafa yfirleitt hátt hlutfall gegndræpis gagnvart súrefni. Mælt eftir ASTM D 3985-81 stöðlum hafði Rani Wrap Skýrsla nr. 1 minnst gegndræpi með 1907 ml/m2, 24 h, 1 atm. og Norsk Kunsthorn & Plast rúllubaggafilma hvít Skýrsla nr. 2 mest gegndræpi með 2244 ml/m2, 24 h, 1 atm. Munur á filmunum er ekki mikill en því minna sem gegndræpi gagnvart súrefni er þeim mun minni líkur eru á að myglumyndun verði í fóðri.
Votheysgæðin eftir innpökkun á rúlluböggum með hinum ýmsu filmutegundum voru ekki rannsökuð |