|
|
Nienmeyer - sláttuvél Nr. 697
Gerð: Nienmeyer Eurodisc 260. Framleiðandi: H. Nienmeyer Söhne GMBH & CO, Þýskalandi. Innflytjandi: Búvélar hf. Reykjavík.
YFIRLITSláttuvélin Nienmeyer Eurodisc 260 var fyrst reynd af Bútæknideild Rannsóknastofnunar landbúnaðarins seinni hluta sumars 1996 og fyrri hlurta sumars 1997. Meðan á prófunum stóð voru gerðar nokkrar endurbætur á vélinni og og er skýrslan gerð með hliðsjón af þeim endurbótum sumarið 1998. Alls var hún notuð í 46 klst.
Sláttuvélin er tengd á þrítengi dráttarvélar og lyft í flutningsstöðu lóðrétt hægra megin aftan við dráttarvél. Hún vegur 505 kg. Sláttuvélin reyndist að jafnaði slá hreint og jafnt, og við mælingar var stubbhæð í sláttufari að meðaltali 45 mm og fráviksstuðull um 40% við ökuhraða á bilinu 6,0-16,7 km/klst. Sláttunánd er stillt með lengd yfirtengis. Sláttubúnaður vélarinnar fylgdi vel ójöfnum landsins. Drifbúnaður í skífubakka er um innstu skífu og því er ekki meiður á innanverðum bakkanum sem telst kostur. Vinnslubreidd vélarinnar er 2,60 m.
Ætla verður að lágmarki 50 kW (68 hö) dráttarvél fyrir sláttuvélina til að fullnýta afkastagetu hennar. Vélin er tiltölulega lipur í vinnu og þyngd hennar ætti ekki að raska þungahlutföllum meðalstórra dráttarvéla í flutningi ef henni er ekki lyft ógætilega hátt. Vökvastimpill er til að lyfta vélinni í milliakstur og í flutningsstöðu. Hnífaslit á reynslutímanum var töluvert en en verður þó að teljast innan eðlilegra marka. Öryggislás fyrir flutningsstöðu er hægt að stjórna úr ekilssæti. Hlífðardúkar vélarinnar eru fremur vel úr garði gerðir.. Á reynslutímanum var fóðring í aðalburðarlið vélarinnar endurbætt og einnig var settuur öflugri vökvatjakkur sem lyftir skífubakka upp. Dagleg umhirða er fljótleg og í skífubakka er þunnfljótandi smurfeiti. Í lok reynslutímans var ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni og sláttuvélin virðist vera traustbyggð og vönduð að allri gerð.
LÝSING
Sláttuþyrlan er tengd á þrítengi dráttarvélar. Tengitappar eru fyrir 28 og 22 mm tengigöt. Sláttuskífur eru 6 talsins, sporöskjulagaðar úr 4 mm járni. Þær eru festar ofaná jarðlægan bita eða bakka sem hefur að geyma tannhjóladrif skífanna. Á hverja skífu eru festir tveir hnífar með boltum, og ná hnífarnin 57 mm út fyrir skífubrún. Þrjár innstu skífurnar snúast réttsælis og hina ytri rangsælis og flytja því heyið inn að miðju sláttufars. Undir hverri sláttuskífu er ávöl járnplata sem fylgir brún bitans að framan og fleytir vélinni yfir ójöfnur landsins. Aflfærslan er með drifskafti frá aflúttaki dráttarvélar í gegnum drifhús á burðarramma vélarinnar á fjögurra spora reimskífu sem fest er á burðarbita vélarinnar. Með reimdrifinu er aflið flutt að áðurnefndu vinkildrifi efst á innstu sláttuskífunni. Á innri enda burðarbitans er veltiás til að vélin fylgi landhalla. Á burðarramma vélarinnar er 25 mm vökvatjakkur sem tengdur er vökvakerfi dráttarvélar og lyftir upp skífubakka. Sérstakur búnaður er til að stöðva lyftuna þegar vélin er vel laus frá sverði en þegar henni er lyft í lóðrétta stöðu er búnaðinum stjórnað með snúru þannig að vélin læsist í flutningsstöðu. Öryggislás er á vélinni sem gefur eftir ef sláttubúnaður verður fyrir of mikilli fyrirstöðu, og getur vélin þá færst aftur allt að 30 miðað við sláttustefnu. Breyta næmi öryggisláss með því að færa til herslu á gormi. Vartengsli eru innbyggð í drifskaft
Helstu mál:
Framleiðslunúmer 60103
Lengd/breidd í vinnslustöðu 1030/4400 mm
Vinnslubreidd (fræðileg) 2600 mm
Lengd/breidd/þykkt sláttuhnífa 100/47/3 mm
Þvermál hnífaferills (yst) 500 mm
Snúningshraði sláttuskífa (aflútt. 540 sn/mín) 2790 sn/mín.
Ferilhraði hnífa 73,0 mm
Fjöldi smurstúta 7 stk
Þyngd 505 kg
NIÐURSTÖÐUR PRÓFUNAR
Sláttuvélin Nienmeyer Eurodisc 260 kom fyrst til prófunar í júlí 1996 Vinnubrögð hennar við slátt voru könnuð og gerðar ýmsar mælingar í því skyni. Hún var notun seinni hluta sumars 1996 og fyrri hluta 1997. Þá var tilkynnt um erndur bætur á vélinni og var hú notuð lítillega með þeim endurbótum sumarið 1998 og byggir skýrslan einnig á þeirri reynslu. Alls var vélin notuð við breytilegar aðstæður í 46 klst.
Sláttugæði. Sláttuvélin sló allan venjulegan tún- og engjagróður fyrirstöðulaust. Sláttunándin er stillanleg með lengd yfirtengis. Til að sláttunánd verði innan eðlilegra marka þurfa sláttuskífurnar að halla lítið eitt fram á við. Verði hallinn of mikill er hætt við að slátturinn verði ójafn og manir myndist þar sem skífur mætast. Sláttur vélarinnar reyndist jafn og hreinn. Mælingar voru gerðar á sláttufjarlægð með því að mæla hæð grasstubba í sláttufari. Þær voru gerðar við ólíkar aðstæður, og ökuhraða á bilinu 6,0 - 16,7 km/klst
 Mynd 1 . Áhrif ökuhraða á stubbhæð
Mynd 1 sýnir áhrif ökuhraða á stubbhæð. Mælingar sýndu að lýsa mætti sambandi stubbhæðar og ökuhraða með líkingunni Y=1,2*X+40,1 þar sem Y er stubbhæð í mm, og X er ökuhraði í km/klst. Af þessu sést að stubbhæðin eykst nokkuð með auknum hraða eða um 1,2 mm fyrir hvern km/klst. sem hraðinn eykst. Ef t.d. hraðinn er 10 km/klst. verður stubbhæðin 42,1 mm.
 Mynd 2. Stubbhæð mæld í fyrri slætti
Myndir 2 - 3 sýna stubbhæð í sláttufari sláttuvélarinnar við mismunandi aðstæður. Hvor mynd sýnir meðaltal hæðar við þau 6 hraðastig sem mæld voru, og snúa þær þannig að vinstri hlið myndanna er næst dráttarvél. Tveir þriðju allra mælinga eru innan þess bils sem efsta og neðsta línan afmarka. Línan í miðjunni sýnir meðaltal allra mælinganna. Neðst á myndunum eru strik sem sýna staðsetningu sláttuskífanna.
 Mynd 3. Stubbhæð mæld í seinni slætti
Ekki verður annað séð en vélin slái viðunandi jafnt yfir alla sláttubreiddina en á diskavélum er sláttunándin oft ójöfn. Það má þó iðulega rekja til vanstillingar á beisli vélanna. Meðal stubbhæðin er aðeins 45 mm, og slær vélin því mjög nálægt. Henni var hallað nokkuð fram á við, og hvílir bakkinn á sverðinum án nokkurs meiðabúnaðar en hann er fremur þunnur. Áhrifa þess að halla vélinni fram koma að nokkru fram myndunum, þar sem stubbhæðin er oft nokkru meiri á milli diska eins og sést ef strikin sem sýna staðsetningu diska eru borin saman við línurnar. Munurinn verður minni eftir því sem ferill hnífanna nálgast meir að vera láréttur. Manir var stundum unnt að greina með berum augum. Fráviksstuðull var um 30% að meðaltali í þessum mælingum. Það er ekki hátt og verður því að telja að sláttugæðin séu fullnægjandi. Vélin fylgdi vel ójöfnum landsins og særði ekki grasrótina nema í undantekningatilvikum.
Á 2. mynd sést að stubbhæðin vex lítillega yst á bakkanum og er sennileg skýring sú að að eðli málsins samkvæmt er bakkinn léttari í ytri endann. Gormur sem flytur hluta af þyngdinni yfir á burðargrind vélarinnar er ekki stilltur þannig að hann nái að jafna þyngdina á milli ytri og innri enda skífubakkans.
Afköst og aflnotkun. Vinnslubreidd vélarinnar er 2,60 m. Við ökuhraðann 10-13 km/klst. eru afköstin venjulega á bilinu 2,3-3,3 ha/klst., háð sléttleika lands, spildulögun og fleiru. Aflnotkun við slátt má skipta í þrennt:
1. Aflnotkun um tengidrif (snúningsafl).
2. Aflnotkun við drátt sláttuvélarinnar (dráttarafl).
3. Aflnotkun við akstur dráttarvélarinnar.
 Mynd 4. Samband ökuhraða og aflþarfar
Til einföldunar má slá tveimur síðarnefndu stærðunum saman. Dráttarafl var ekki mælt sérstaklega á þessari sláttuvél en mælingar á sambærilegri vél gefa allgóða hugmynd um það. Á mynd 4 sést að aflþörf til dráttar og snúnings eykst með hraða. Myndin sýnir meðaltal mælinga á snúningsafli sem gerðar voru, að viðbættu áætluðu dráttarafli. Mælingar voru gerðar á fyrri slætti og seinni slætti, og mælt við ökuhraða allt að 16,7 km/klst. Aflþörfin er heldur meiri í fyrri slætti. Þar sem um meðaltal er að ræða sýnir myndin ekki væntanlega hámarksaflþörf á hvern ökuhraða, en þar skeikar þó ekki miklu. Niðurstöður mælinga benda til að lýsa megi sambandi á milli aflþarfar og ökuhraða með líkingunni; Y = 0.3401*X + 12.571 þar sem Y er aflþörf í kW og X er ökuhraði í km/klst. Af framansögðu má því ætla að aflþörfin sé um 40 kW (55 hö) eigi að ná fullum afköstum við góð skilyrði. Rétt er að benda á að aflþörfin getur verið mjög breytileg eftir aðstæðum, t.d. gróðurgerð og landhalla.
Notkun. Tenging sláttuvélarinnar við dráttarvél er fremur auðveld einum manni, þó ekki sé hraðtengibúnaður, þar sem hægt er að hnika vélinni til með handafli. Hægt er að læsa vélinni í flutningsstöðu úr ekilssæti. Því er hætta á að eknar séu styttri vegalengdir án þess að öryggisbúnaðurinn sé notaður. Í flutningsstöðu er skífubakkanum lyft í lóðrétta stöðu. Er hann þá staðsettur aftan við og að hluta utan við hægra afturhjól dráttarvélarinnar
Í leiðbeiningum er jafnan mælt með að tengitappar séu í tiltekinni hæð frá jörðu. Gæta verður þess að nægilegt fríhlaup sé í burðarslám á beislisbúnaði. Sláttuvélin vegur 505 kg og ætti því ekki að raska þungahlutföllum dráttarvéla, að frátöldum minni gerðum nema henni sé lyft ógætilega hátt. Hún er meðfærileg í notkun og getur fylgt eftir landhalla þannig að fullnægjandi sé við allar venjulegar aðstæður. Ef skífubakki verður fyrir fastri fyrirstöðu rofnar álagstengi og er því mikilvægt að það sé rétt stillt. Á reynslutímanum þurfti nokkrum sinnum að stilla tengið. Færslumöguleiki sláttuvélarinnar aftur á við er u.þ.b. 30°. Eins og kemur fram í lýsingu myndar innsta sláttuskífan tromlu og ofan á henni er vinkildrifið. Það er því enginn meiður við innri enda skífubakkans sem dregið getur með sér hey í flekknum.
Varhugavert getur verið að bakka með vélina niðri þar sem meiðarnir eru ekki ávalir að aftan og því hætta á að hún rekist í jörðu svo sem algengt er á sambærilegum vélum. Á vélinni er ekki múgfjöl þar sem ytri skífurnar slá allar inn á við og er það kostur. Skífubakkinn lyftist nokkuð jafnt frá jörðu þegar lyfta þarf vélinni og er það gert með vökvatjakknum, ýmist vel frá jörðu þegar ekið er t.d. fyrir spilduenda eða henni er í flutningsstöðu með því að opna áðurnefndan lás með snúrustjórnun.. Fremur auðvelt er að skipta um hnífa, sem eru í boltuðum festingum. Víxla má hnífunum milli sláttuskífa þegar slit í hnífsegg gefur tilefni til. Fylgjast þarf grannt með því að hnífaboltar losni ekki, einkum ef vélin lentir í grjóti eða annarri fyrirstöðu. Hnífarnir eru úr fremur linu efni og bogna auðveldlega undan álagi. Einnig verður strekking á kílreimum að vera rétt ef ná á fullum afköstum en í stöku tilvikum við mikið álag bar á að þær snuðuðu. Vélinni fylgir talsverður tannhjólagnýr frá tannhjóladrifi bakkans en hann er smurður með fljótandi smurfeiti.
Hlífðardúkar á sláttuvélinni eru stöðugir og leggjast ekki að ráði undan vindi. Almennt er rétt að vekja athygli á þeirri hættu sem getur stafað af notkun sláttuvéla, þar sem sláttuhnífar geta þeytt frá sér steinum eða aðskotahlutum sem kunna að vera í slægjunni eða hnífar brotnað og slöngvast þá langar leiðir. Á reynslutímanum kom nokkrum sinnum fyrir að sláttuvélin rakst í fasta fyrirstöðu og gaf öryggislás þá jafnan eftir og þurfti á reynslutímanum að herða hann upp nokkrum sinnum. Ekki sá á sláttuskífunum að notkun lokinni en í einu tilviki þurfti að gera við meiða á bakkanum sem bogin sláttuhnífur hafði fært úr skorðum.
Í lok reynslutímans var ekki unnt að merkja óeðlilegt slit á vélinni en á miðjum reynslutíma fór fóðring í liðtengingu milli drif- og sláttubúnaðar úr skorðum og við það skekktist afstaða til sláttubúnaðar. Famleiðandi upplýsir að framvegis verði fóðringingin fest með öruggum hætti. Ekki komu fram aðrar bilanir. Vélin virðist vönduð að allri gerð og traustlega smíðuð.Dagleg umhirða vélarinnar er fljótleg.
SUMMARY
The Nienmeyer Eurodisc 260 disc mower was tested during the summer of 1996 and 1997. It was used for a total of 47 hours. The disc mower is mounted on the three point linkage and driven through the p.t.o. shaft. The weight of the machine is 505 kg. The mower leaves the field with uniform stubble height. The average stubble height was 45 mm with driving speeds of 6,0-16,7 km/hour. The working angle can be adjusted on the upper link on the tractor. The cutterbar edge is designed to follow uneven surfaces quite well. Because of the design of the gearbox housing, the mower is not apt to draw grass from the swath. This is an advantage. Maximum working width is 2,60 m. In order to utilize the mowers working capacity, the tractor size should be at least 50 kW (68 hp). Considering the weight and size of the machine, it is relatively easy to control, and, in transport position the maschine should not have adverse effect on the balance of average sized tractors.The mower can be put in transport position from driver's seat. The durability of the knives was within acceptable limits. Flexible cloths, covering the knives, are properly designed. Daily servicing takes only a short time and the gearbox housing contains a thin viscous lubricant.The mower worked flawlessly through the test period.. The mower appears to be of solid construction and its overall performance is good.
Hvanneyri, september 1998.
|
|
|